Weet u nog, die nijverige agrariërs uit Werkhoven, waar we eerder dit seizoen tegen aantraden? Nou, de tijd voor de return is aangebroken. Dit keer niet op een snel bespeelbaar kunstgrasveld, maar op een hobbelige toendra met hier en daar een grassprietje. De natuurlijke habitat van Aurora 2.
Zo vroeg in de morgen tegen een fysiek sterk team dat snakt naar revanche is niet ieders cup of tea. Dat zien we terug in de vloedgolf aan afmeldingen voor de wedstrijd. Met slechts 13 verkenners reizen we af naar Werkhoven.
Maar er zijn altijd pluspuntjes die bovendrijven. Neem nou de jonge gelegenheidskeeper Max, die gelijk ja zegt op het verzoek tot deelname. De neef van ome Jef doet graag mee als Evers weer ergens aan het vliegeren is. Mede daarom kondigen wij met trots aan dat Max zich per direct als volwaardig teamlid bij ons aansluit. Mbappé heeft zijn moeder als zaakwaarnemer. Max volgt dit voorbeeld. Net als bij Mbappé is zijn moeder is een keiharde onderhandelaar. Ondanks de zware gesprekken gaat Max naar verluidt een verbintenis tot 2033 tekenen, met de optie tot vertrek als we de Conference League niet halen. Welkom Max!
Dan de wedstrijd. Omdat we toch al aan de 2e plek vastgeroest zitten opteren we voor een fantasie opstelling. Iedereen wil natuurlijk links- of rechtsback staan, maar zoals het vinden van een goede Netflix serie om samen met je partner te kijken, blijkt dit een utopie.
Om het toekennen van de posities zo eerlijk mogelijk te laten verlopen, knutselt Michel een grabbelton met lootjes in elkaar. De hele nacht trekt hij door, zodat we op zaterdag lekker met z’n allen kunnen trekken. Voor velen een droom die in vervulling gaat (voor sommigen althans, maar dat leest u zo).
In de kleedkamer verrast Michel iedereen met maar liefst 2 grabbeltonnetjes: eentje met posities, de ander met het aantal speelminuten (we zijn met 13 spelers: 11 spelen 90 minuten, 2 mensen moeten met een helftje genoegen nemen). De aanvoerder laat iedereen eerst voor positie grabbelen. De reacties van een ieder:
Grabbelronde 1
Arjan: LM. “Nice, heel blij mee, lekker in de buurt van mijn natuurlijke habitat linksback.”
Sem: RVA. [Gniffelend, brabbelt iets onduidelijks maar is duidelijk blij en opgelucht. Om hem heen horen we de eerste “aaaaaargh” , “Boeeee” en “doorgestoken kaart” vliegen]. “CV had ik ook wel leuk gevonden”, horen we hem nog net roepen.
Pim: LCV: [geruisloze reactie, een soort van bezinning]
Jef, die Max tussendoor nog even als een echte oom streng toespreekt, trekt SP. Uit zijn reactie blijkt dat ie het helemaal niet zo erg vindt, en het verdacht veel op “Onze normale opstelling” gaat lijken.
Jelle W: onze kaartenpakker trekt een lootje, en zijn ogen kunnen het niet geloven: Wissel + vlaggen! Het lootje spreekt boekdelen: Michel heeft een prachtige vlag getekend. Jelle laat zijn hoofd tussen de benen zakken en laat het even bezinken. Erger dan dat kan toch niet? Of…
… want dan komen we bij Albin. Je ziet ‘m gewoon denken: “Hmmm LVA zit nog in de grabbelton, CAM zit er nog in, zou het dan toch een keertje?” Hij trekt en… NEE HOOR, NATUURLIJK NIET! Het wordt gewoon ouderwets RB. Zijn reactie: [boos naar Michel kijkend] “Ik zie al een B, pfff ik zie al een B! Ja hoor hahaha, [woord dat niet genoemd mag worden] jullie, [woord dat niet genoemd mag worden] jullie allemaal!!!” Marco, al filmend, komt niet meer bij van het lachen en veegt de tranen van zijn wangen.
Nadat Albin demonstratief zijn lootje tegen de vloer heeft gemikt, is Stefan aan de beurt. De Henkie Wijngaard van ons team gaat met de vlam in de pijp, want hij trekt CAM! Zijn reactie: “JAHAAAA!” Maar dan concludeert hij dat hij veel moet gaan rennen. Heel veel, box to box. Stefans gezichtsuitdrukking vertrekt van intens gelukkig naar diep bezorgd. Gelukkig heeft Jelle W een passende oplossing: “Ik wil je bardienst wel overnemen als we ruilen van lootje.” Stefan vraagt of het voorstel ‘for real’ is en gaat direct in op het aanbod. Zodoende hoeft ie maar een helftje te spelen, en heeft Jelle ook een mooie deal in the pocket.
Dan is Hidde aan de beurt: “Wissel, hoppaaa! En ik hoef niet te vlaggen. Top, dan kan ik lekker zitten.”
Elmar de volgende. De wissels zijn vergeven, zou het loopwonder op het middenveld mogen? Jep, RM: “Lekker, op het middenveld! [fistpump met ondefinieerbaar kreungeluid].”
Nog een aantal posities, hoe zal dit verdeeld worden? Jelle A mag trekken, het wordt… LVA! “Linksvoor [armgebaar dat duidt op ‘dat kan zeker slechter, kijk maar naar Albin’].”
Dan is Mike en hij staat te popelen om eens lekker te trekken. Hij graait, knijpt, slingert zijn arm omhoog en.. LB! [applaus]. “Alle ballen op Arjan”, aldus meneer frikandel XXL.
Michel pakt de laatste: “Hoppaa, RCV. met wie sta ik achterin? Pim? Klasse Pim!”
Grabbelronde 2
In de tweede grabbalton zitten 11 kaartjes met 90 minuten. Daarnaast hebben twee kaartjes 45 minuten, waarvan op eentje een prachtige vlag is getekend. Je moet dus wel heel veel pech hebben als je precies dat kaartje trekt. Dat kaartje met dat [woorden die niet genoemd mogen worden] vlaggetje, dat de auteur van dichtbij heeft mogen bekijken. Meer wil de auteur hier niet over schrijven, want de auteur is nog steeds [woord dat absoluut niet genoemd mag worden] nijdig.
Over de wedstrijd: dat was van onze kant nog rukker dan het veld. We verliezen met 4-2, en ondanks het barre spel worden er toch 2 prachtig uitgespeelde doelpunten op de ‘grasmat’ neergelegd; de lichtpuntjes richting de laatste wedstrijd van het seizoen, op 31 mei bij Rivierwijkers. Warm de gehaktballen maar vast op, wij zijn er klaar voor. Tot dan