Iedereen tegen iedereen, dat blijft toch het leukste. Alle basisscholen die meestreden om de felbegeerde titel “Schoolvader Champions League winnaar 2025”, kruisten op dinsdag 6 mei en vrijdag 16 mei de degens. En dan is de winnaar eenvoudigweg de beste van het schooljaar.
Deze editie was er voor Uilenburcht 1 wel wat te repareren, nadat zij in 2023 tweede werden, maar afgelopen jaar zelfs derde. Dat klinkt aanmatigend, en dat is wellicht ook het geval, maar Uilenburcht 1 heeft nu eenmaal de reputatie dat zij te beschouwen is als het Real Madrid van de Schoolvader Champions League (SCL). Adel verplicht dan al gauw, want pek en veren staat altijd klaar.
Dat klinkt mogelijk wat overtrokken, maar de concurrerende scholen worden met het jaar beter, getuige de krappe uitslagen die er na 20 minuten speeltijd worden genoteerd. Uitschieters daargelaten.
Binnen de selectie hadden zich wat mutaties voorgedaan. Zo was de ene Adema (Aad voor de connaisseurs, Peter voor intimi) vervangen door de andere (neef Jelle). Aad’s dochterlief was naar het middelbaar onderwijs gegaan. De illustere Lucky Luke, de enige speler die niet meer bij naam genoemd hoefde te worden als er was gescoord (wie anders?), had het schoeisel van zijn dodelijke linker aan de wilgen moeten hangen. Those are hard shoes to fill.
Neef Jelle nam de handschoen op – eveneens linkspoot – en had in novice Mazlum een secondant van de buitencategorie. Roy had handschoenen aangeschaft, want er was geen vaste doelman, dus de druk lag op de scorende mannen, terwijl de defensie op orde moest blijven en eenieder scherp moest zijn op onverwacht balverlies.
Genoeg intro, laten we maar een gaan voetballen, negen wedstrijden in totaal (helaas had de Valkenheuvel geen team op de been kunnen brengen, in 2017 nog winnaar van de cup!).
Vuurvogel trapte af tegen het sterrenensemble van Uilenburcht 1. Na 20 minuten hadden Mazlum, Jelle, Erwin en Fred gescoord: 4-0. Laatstgenoemde was aan zijn afscheidstoernooi begonnen met een afstandsschot van 30 meter, als doelman!
Het Coolsma was de volgende opponent van Uilenburcht 1. In het verleden een keer finalist geweest, dus een tegenstander die nimmer onderschat mocht worden. Dat gebeurde dan ook niet en de treffer van Erwin opende de score, welke door Michel werd verdubbeld met een briljante volley, eindstand 2-0.
Een derde wedstrijd is vaak een kaf van het koren scheidend potje. De Kring Sparrenlaan bleek een taaie tegenstander, want slechts één treffer kon worden genoteerd. Was getekend: Elmar.
Dan zit er inmiddels 60 speelminuten in de benen en met telkens maar vijf minuten rusttijd gaan de jaren wat tellen. Dat bleek, want na drie speelronden had alleen Uilenburcht 1 nog de volle score van 9 punten. Het Coolsma, De Kring Sparrenlaan, Dolfijn en Zonheuvel 1 volgden met 6 punten.
De organisatie (al decennia in de vakkundige handen van Arie en Ruud) had de broedermoord tussen de Uilenburchten in de vierde ronde geplaatst. Ter info: Uilenburcht 2 won vorig jaar de titel, dus een clash of The Titans was nakende.
Huidige kampioen Uilenburcht 2 trad in hagelnieuwe tricots aan, gefêteerd door een gulle sponsor. Spelers met een flink kaliber schoten in de benen, maar allen schoten zich leeg op het stalen keeperswerk van Stol, niet toevallig in deze wedstrijd de drager van de gelegenheidshandschoenen. Doelpunten van Michel en Fred zorgden voor een 2-0 zege van Uilenburcht 1.
De laatste wedstrijd van de eerste avond tegen Zonheuvel 2 betekende de zwanenzang van Fred. De illustere linkspoot met sterrenstof in het schoeisel, de gangmaker voor feesten en partijen, spreekstalmeester en showmaster van inborst, daar waar hij binnenkomt verschijnt automatisch een lach op ieders gezicht, liedjesschrijver en posterboy van FC Driebergen, deze Fred bond persoonlijk met drie doelpunten en vijf assists op Elmar, Stol, Michel en Jelle (2x) de tegenstander aan de zegekar: eindstand 8-1.
De tweede avond stonden nog vier rondes op het programma. Uilenburcht 1 was de eerste partij vrij en kon de mogelijke concurrenten aan het werk zien. Het Coolsma had vijf verliespunten, Uilenburcht 2 zes, evenals Zonheuvel 1.
In de zesde speelronde moest De Kring Akkerweg er – na bijna 10 minuten de 0-0 te handhaven – toch aan geloven. Ondanks dat Fred en Stol deze avond ontbraken, en op de valreep gelegenheidsdoelman Teun was ingevlogen, was de vuurkracht van Uilenburcht 1, gecombineerd met voetballend samenspel, teveel voor de opponent. Mazlum, Jelle (2x) en Paul schoten de eindstand naar 4-1.
Na 7 wedstrijden was 1 punt voldoende voor de titel voor Uilenburcht 1. De tegenstander het fitte ensemble van Dolfijn, winnaar van SCL 2022. Stevige tackles werden niet geschuwd door de Flipper-fans – het onderbeen van Roy kreeg wat strepen gekerft – maar voetbalwraak is zoet en het was Roy die met een massé die in het biljart niet zou misstaan de openingstreffer deed optekenen: 1-0. Dolfijn scoorde nog in de dying seconds de gelijkmaker, maar het tij was niet meer te keren, Uilenburcht 1 zou de troon weer bestijgen.
De vooraf geplande kraker tegen Zonheuvel 1 als slotakkoord van wederom een fantastische editie Schoolvader Champions League, mede mogelijk gemaakt door vele vrijwilligers achter de schermen, achter de bar (Ron, Kees, Hans en Melissa), een scheidsrechterkorps van niveau en fanatieke schoolvaders (en één moeder) van bijna alle basisscholen in Driebergen, werd een treffen om de eer. Michel (1-0) en Mazlum (2-0) zorgden dat ook de lauweren toekwamen aan het beste team in 2025: Uilenburcht 1!
De orde in de Driebergse voetbalkosmos werd hersteld door: Fred, Stol, Sander, Roy, Erwin, Paul, Michel, Elmar, Jelle, Mazlum, Teun. En Aad zag dat alles goed was.
Tot de volgende editie!