Terwijl iedereen nog aan het nagenieten was van de eerste halve finale van de Champions League PSG tegen Bayern München de avond ervoor, stond de volgende wedstrijd op woensdagavond 29 april op het programma. Vergeet Atletico Madrid tegen Arsenal, het echte spektakel vond op ons eigen complex op de Woerd plaats.
De toch wel vele toeschouwers langs de kant van veld 2 hadden goed gegokt om te komen. Daar trad namelijk zaterdag 4 aan tegen Odysseus ‘91 7. De tegenstander zat al lekker op het terras met een grote pan pastasalade plus drie vrouwelijke coaches en gaf na het omkleden een fijne warming-up ten beste. Daartegenover het vierde dat al enige maanden op zoek is naar de eerste overwinning van het seizoen. Een seizoen dat al weer lang en diverse vertrokken spelers geleden begon met flinke nederlagen in een te hoge klasse. Na de winterstop kon er gelukkig in een lagere klasse worden gevoetbald en kwamen diverse spelers uit het opgeheven zevende het team versterken. De nederlagen werden kleiner en er werd zelfs een keer gelijkgespeeld.
En toen werd het woensdag 29 april. Op de gebruikelijke trainingsavond waar meestal 6 tot 8 spelers verschijnen, stonden nu opeens 15 zeer gemotiveerde spelers. Met trainer Hans aan de fluit, trainer Peter aan de vlag, coach Martijn als een veldheer langs de kant, Pim (uit het eerste en net terug na maanden studie in Spanje op zoek naar wedstrijdritme) als dirigent op het middenveld, Jasper souverein op doel, Marco/Simon van R met een ijzersterk defensief blok achterin, Eduard als Romario in zijn beste dagen messcherp op de helft van de tegenstander plus Appie, Eyad, Simon P, Hussein, Alex, Sander, Richard, Wesly, Lars en Calvin met een tomeloze energie overal op het veld kwam eindelijk alles samen. En aanvoerder Pepijn zag geblesseerd toe dat het goed was/ging.
Nadat eerst een geweldige omhaal van Eduard nog net over het doel van Odysseus was gevlogen plus een bal van (of achter?) de doellijn was gehaald, maar ook de tegenstander een paar kansjes had gehad, viel de 1-0 uit een schitterend omschakelmoment waar onze ‘vrienden’ uit de Eredivisie nog wat van kunnen leren. Uit een aanval van Odysseus wist Pim de bal te onderscheppen, door te breken door het middenveld en de bal af te leggen op Eduard die beheerst de korte hoek vond. Zou het dan toch eindelijk gaan gebeuren? Even later werd het zelfs 2-0 toen Pim zijn schot werd gekraakt, voor de voeten van Eduard viel en hij rustig de andere hoek van het doel vond. De rust werd bereikt met deze ongekende luxe van een voorsprong.
Simon P nam het stokje over van Pim op het middenveld en het vierde ging de tweede helft gewoon door met voetballen, (samen)werken en zelfs scoren. Weer was het Eduard die na een snelle omschakeling beheerst de 3-0 langs de keeper schoof. De 4-0 was heel bijzonder. Ook nu weer een snelle uitbraak, even leek er via de rechterkant gescoord te worden door Eduard, de bal bleef hangen bij de linkerpaal en opeens was Eduard daar weer om de bal erin te hakken. Odysseus wist (het) niet meer wat er gebeurde, probeerde nog wel de score iets dragelijker te maken maar het was uiteindelijk Wesly die de 5-0 einduitslag op het bord bracht.
Welk een resultaat, welk een vreugde en coach Martijn was de pineut met zijn weddenschap/afspraak voor een overwinning. En dat proefde evenals de winst goed. Op naar de volgende overwinning. Met de vele inhaalwedstrijden zijn er nog genoeg kansen!